Voetbal

Een tijdje terug had ik het over hobbies. Intussen is Zoon twee keer gaan trainen bij een voetbalploeg. Dat was best spannend. Zou hij willen kijken of zich verstoppen achter de wederhelft? Zou hij geïntrigeerd zijn of bang zijn van de andere kindjes en vooral weg willen? Zou hij het veld op willen? We konden het echt niet voorspellen. Langs een kant spreekt hij al meer dan een jaar van voetbal en gaat hij doodgraag voetballen wanneer hij maar de kans krijgt, langs de andere kant is hij ontzettend verlegen en mijdt hij situaties met veel onbekende mensen. En dan nog de kwestie van hem op die trainingen te krijgen gezien we allebei in Brussel werken.

Enfin, na veel rondmailen, rondbellen en kopbrekens is hij vorige week dus naar een ploeg geweest en hij heeft daar zowat anderhalf uur alles gegeven en zich zo hard geamuseerd dat hij er een week lang van gesproken heeft. 

En deze week kreeg ik dan plots telefoon dat hij niet wou. Hij was eerst weer laaiend enthousiast en stond een uur op voorhand al klaar om te vertrekken, maar viel dan in de auto in slaap waardoor hij compleet niet meer aanspreekbaar was en dus niet dat veld op wou. We hebben dan wat op hem ingepraat (ik via telefoon) en dan is hij op zijn stappen teruggekeerd en toch nog een klein uur gaan meevoetballen en dan vond hij het weer super…

Zo blijft het dus nog een beetje spannend. Maar als hij aan het voetballen is, geniet hij er zo van dat ik echt hoop dat hij de drempelvrees overwint en doorzet.