Kroniek van een abces

Vorig weekend pijnlijke plek in mijn borst. Maandag aan de vroedvrouw gezegd en tips gekregen; warmte aan doen, afkolven,… Woensdag geen beterschap, pijnlijke plek vuurrood en nog meer pijn. Vroedvrouw gebeld, advies gekregen van intensief met warme en koude compressen te werken, plek masseren, afkolven.

Donderdagochtend na de zoveelsta slapeloze nacht naar de huisarts, antibiotica gekregen, met vroedvrouw gesproken.

Vrijdag ten einde raad, vroedvrouw weer langsgeweest, had intussen overlegd met verschillende collega’s, niemand snapt waarom die ontsteking nog altijd niet weg is. Advies; intensief te lijf gaan met vochtige wamte; dampen, compressen, baden, douchen, de ganse dag lang. Ik dus 12u in de weer en dit terwijl ik al totaal op was, maar het moest, die blokkage en onsteking moesten weg, zo kon het echt niet langer. In nauw contact met vroedvrouw ganse dag lang, er moest tegen de avond verbetering zijn. Helaas niks. Naar gyn gebeld maar die redeneerde van geen koorts en antibiotica werkt nog niet dus afwachten, ook al was er intussen een zachte plek in de keiharde massa en kon dit volgens mij enkel een abces zijn.

Zaterdag afspraak gemaakt bij huisarts van wacht, om 16u mocht ik gaan. Die zag het direct, de zachte plek was intussen een hele bol geworden; abces. Direct naar spoed. Daar bleek mijn eigen gyn gelukkig van wacht en stuurden ze me al gauw door naar haar consultatieruimte. Die heeft de boel dan ingesneden en de etter en miserie vlogen er letterlijk uit, op haar, op mij,… Gyn heeft me echt goed geholpen, de boel helemaal schoongemaakt binnenin, thuisverpleging gebeld,…

Zit nu dus met een open wonde met een wiek erin om het vuil te draineren. De wonde moet elke dag gespoeld door de thuisverpleegkundige, die is zonet voor het eerst geweest. Bepaald niet leuk, vooral die nieuwe wiek in de wonde prutsen zou ik echt liever overslaan…

Zowel gyn als verpleegster schrokken van de hoeveelheid vuil vocht die eruit komen. Desondanks wou tot zaterdag niemand geloven dat het om een abces gaat terwijl ik al van donderdag alarm aan het slaan ben. Omdat ik dus geen koorts heb en koorts een typisch verschijnsel blijkt…

Ondertussen zou ik liefst stoppen met borstvoeding. En ook weer niet. Clue van de zaak is dat het abces op een oud litteken zit en dat oude littekens wel degelijk een factor zijn in het ontstaan van die dingen. Lees, dit zou nog eens kunnen gebeuren. En de week die ik achter de rug heb wil ik nooit meer meemaken. Iedereen zegt dus van te stoppen. Maar stoppen kan ook niet in 123 dus moet je geleidelijk afbouwen. En ergens wil ik ook gewoon verderdoen. Lees: ik wou dat dit abces er nooit geweest was en dat we gewoon borstvoeding hadden kunnen geven, na twee weken afzien begon de borstvoeding eindelijk op gang te komen, begon het positieve eindelijk een klein beetje door te wegen op al het afzien en dan na enkele luttele goeie dagen dit, da’s echt zo’n pech. Ik blijf dus worstelen. Verdergaan, stoppen,… Iedereen die tips heeft, ook over hoe je kan afbouwen want dat weet ik totaal niet,… Moest dat litteken er niet zijn, maar nu, ben echt heel bang, abces zal minstens twee weken nodig hebben om te genezen, ondertussen blijf ik hem voeden, ook langs die kant (raar idee, baby ligt te drinken op 4cm van een open wond) maar het is met veel angst en stress en dat is natuurlijk niet goed. Kan ook geen positieve aandacht geven aan mijn oogappel, ’t is de laatste week niet anders dan pijn en medicatie en pijnstillers en verzorging en nooit eens ongehinderde spontane interactie met mijn bloedeigen zoon die ik doodgraag zie. Heb gewoon nog amper kunnen genieten van onze eerste, speciale weken samen. Hopelijk gaat het nu stilaan beter…

2 gedachten over “Kroniek van een abces

  1. Iedereen zegt… maar wat zeg jij? Wat wil jij? Je klinkt bijna wanhopig, het is dan ook een moeilijke keuze… stel dat je beste vriendin dit verhaal tegen jou zou komen vertellen, wat zou je haar dan aanraden?
    Overschakelen kan echt heel snel hoor, overleg even met je vroedvrouw. Misschien moet je een eerste periode nog wat afkolven, misschien krijg je medicatie om af te bouwen, maar overstappen op flesjes kan echt heel snel.
    Je hebt het geprobeerd he meid… dat heb ik zelfs nooit gedaan, en ik weiger me daarom een slechte moeder te voelen, of me te laten aanpraten dat ik zo geen band kan hebben met mijn kind. Ik voelde me er van het begin beter bij, maar heb een grenzeloos respect voor wie eraan begint, ongeacht het resultaat.
    Wat je ook beslist: je moet niet alleen in het belang van je baby denken, maar ook in je eigen belang. Jullie zijn een team en jullie noden zijn evenwaardig. You can do it, wat ook je beslissing zou zijn.

    Like

  2. Weet niet hoe het komt, maar ik kan op je eigen blog niet meer reageren (echt 3x de tekens mis typen? dat geloof ik niet). Maar wat ik wou zeggen, ik leef met je mee. Ik weet natuurlijk niet hoe het voelt en ik kan je al helemaal geen tips geven, het is ook zo een verschrikkelijk dilemma. Maar ik geloof ook niet dat je een slechte moeder zou zijn als je geen borstvoeding geeft, volg je eigen lichaam en waar je je goed bij voelt.

    Like

Reacties zijn gesloten.